Christoffel, beschermheilige in vakantietijd

In Roermond staat de enige Christoffelkathedraal ter wereld. Op de top staat een gouden beeld van Christoffel, de beschermheilige van reizigers. Zijn naamdag is 24 juli, misschien niet helemaal toevallig in vakantietijd.
Er is weinig bekend over Christoffel, ook wel genaamd Christophorus. In de middeleeuwen werd hij gezien als één van de Veertien Heilige Helpers in noodsituaties. Daar hebben we nu de ANWB alarmcentrale voor. Binnen deze groep was zijn specialisatie de pest.
We moeten het verder doen met vele legendes. Eén van die legendes verhaalt van een reus uit het land der Hondkoppigen, die door de apostel Bartolomeus werd bekeerd tot het christendom en zijn begeleider werd. Daarbij kreeg hij een menselijke tong en kon hij spreken. Vanwege de christenvervolgingen waren er 400 soldaten nodig om hem te martelen en te onthoofden.

Een minder spectaculaire, maar meer bekende legende is die van Christoffel als christusdrager - zoals hij ook op de kathedraal van Roermond staat afgebeeld. Eerst trad hij in dienst bij een koning, die echter bang was voor de keizer. Hij trad in dienst bij de keizer, maar die was bang voor de duivel. Toen bood hij zijn diensten aan aan de duivel. De duivel was echter bang voor Christus en Reprobus besloot Christus te gaan dienen. Dat deed hij, op advies van een kluizenaar, door mensen op zijn brede rug een rivier over te dragen. Op zekere dag moest hij een klein kind de rivier over tillen. Terwijl hij daarmee bezig was werd het kind echter zwaarder en zwaarder, totdat Reprobus bijna bezweek en tot zijn schouders in het water stond. Toen openbaarde het kind zich als Christus en doopte Reprobus in de rivier. Zijn doopnaam werd Christoffel, Christusdrager.

In onze webwinkel hebben we de Christoffeltjes; zakjes van traditioneel batik, gevuld met geluksbrengers. http://www.butik-batik.nl/a-42463417/lifestyle/christoffeltje/

Ik steek een kaarsje voor je op

IK STEEK EEN KAARSJE VOOR JE OP

Kennen jullie dat ook? Dat je bij bijzondere dagen of gelegenheden even een kaarsje aansteekt voor iemand? 
Zelf ben ik katholiek opgevoed, ging wekelijks naar de kerk en bij elk examen van een van de kinderen stak mijn moeder een kaarsje op. Het liefst bij een Mariabeeldje. Het is een mooi gebaar. Het opsteken van een kaarsje geeft vertrouwen, verspreidt warmte. Je kan het zien als een bemoediging, een gelukwens voor iemand die het op dat moment even nodig heeft. Als een moment van meditatie of om je verbonden te voelen met het goddelijke.

En ik doe het net zo. Alleen zet ik er nog wat extra 'hulptroepen' bij in. Naast het goddelijke van Maria, vind ik de rust in de Boeddha en de aanwezigheid van mijn (overleden) ouders, met name mijn vader, in het uiltje. En wat dat laatste betreft; ik heb heel sterk het gevoel dat zij er voor mijn kinderen zijn, daar waar mijn fysieke aanwezigheid als moeder, met al haar facetten, ophoudt. Ben ik op vakantie, of gewoon als ik zie dat de deur van de kerk in mijn woonplaats open staat, dan steek ik er eentje op voor die lieverds daarboven. Als een bedankje <3

Het zal zeker niet altijd tot het gewenste resultaat leiden, dat besef komt vroeg of laat toch echt. Maar wat ik met het opsteken van een kaarsje wel probeer te beïnvloeden is dat het op een of andere manier de ander sterker en bewuster maakt. En als dat lukt, dan hebben Maria, Boeddha, de uil en een klein stukje van mij, toch heel wat bereikt!

En dan nu....

...een lekkere Bintang op de Tong Tong fair, voor als het straks in Indonesië verboden is 😊

De laatsten der Hawaïanen...

In Volkskrant Magazine van vandaag staat een mooi artikel over de laatsten der Hawaïanen, de Indo's en Molukkers die na de oorlog hun Hawaïmuziek meenamen naar Nederland, en daarmee het kille Holland een stukje mooier, blijer en exotischer maakten. 

Mooie interviews en prachtige portretfoto's die mij doen denken aan mijn eigen vader, een echte Indo. Mijn vader groeide op in het Nederlands Indië van de jaren '20 en '30, toen de Hawaïmuziek daar mateloos populair was. Na de oorlog, waarin de Japanners deze muziek verboden, kwam deze muziek naar Nederland.
De groep Kilima Hawaiians werd de bekendste groep van de 'Nederhawai', die gespeeld werd door honderden groepen in die tijd. Sommigen vinden de muziek van deze groep niets meer te maken hebben met de oorspronkelijke vorm, en wordt ook wel denigrerend 'haringhawai' genoemd. Zo'n discussie over de commercialisering van een muziekuiting is gebruikelijk. Maar muziek ontwikkelt zich en verspreidt zich ongebreideld, waarbij allerlei nieuwe vormen ontstaan. Daar is niets mis mee.

Wie de 'echte' Hawaïmuziek hoort wordt bevangen door een verlangen naar een verloren paradijs. Een nieuwe generatie probeert deze kunstvorm levend te houden, zo blijkt uit het artikel. Een mooie traditie die zeker voortgang verdient, wellicht in een nieuwe, moderne vorm.

Letterlijk nu, terwijl ik dit schrijf, treden de Honolulu Kings op tijdens de Tong Tong Fair in Den Haag. Zij wekken de roman Honolulu Kings van Anne-Gine Goemans tot leven. Aan deze roman wordt op deze Fair op donderdag 2 juni verder aandacht besteed, zie dit artikel op de website van Tong Tong Fair.

Kilima Hawaiians

Menselijke ketting voor eerlijke handel

Vandaag is World Fair Trade Day. Duizenden consumenten en producenten van eerlijke producten vormen een fotografische menselijke ketting via social media:  #FairTradeDay  #AgentForChange. 
Natuurlijk kan Butik Batik niet achterblijven. Als je ook je nek wilt uitsteken voor eerlijke handel, doen dan mee en ga naar de site van de World Fair Trade Organization (WFTO). Overigens net als Butik Batik gewoon gevestigd in Culemborg.
Hierbij alvast onze bijdrage met enkele van onze leveranciers!

Tuinen in India

Terwijl ik in onze tuin bezig was met het fotograferen van onze batik tafelkleden uit India om ze vervolgens in onze webwinkel te zetten, vroeg ik me eigenlijk af hoe,  en of het 'tuingevoel' ook in India leeft? Gaan ze daar, net zoals bij ons, allemaal massaal naar een tuincentrum? Zijn er tuinen te bezoeken als attractie of is alles om je heen daar bloemrijk en groen genoeg? In welk land leeft de 'tuincultuur' eigenlijk het meest? 
Als je me dat zo zou vragen, zou mijn eerste antwoord Engeland zijn. En gezien het feit dat ik zelf ook gek ben op een tuin, plantjes en het gevoel van lekker met je handen in de grond, zou ik zeggen dat Nederland op een goede tweede plaats komt.

Na wat zoeken op internet, kwam ik op een verrassende site over tuinen in India. Grote, professioneel aangelegde tuinen, waar je een kaartje moet kopen om het te bezichtigen.

Zoals bijvoorbeeld Lodhi Gardens, voorheen 'The old Lady Willingdon Park. Midden in Delhi een oase van rust. Flora gecombineerd met indrukwekkende tombes en romantische, Engels aandoende bruggen.  
De invloed van Engeland is natuurlijk niet zo gek, gezien het koloniale verleden. Lady Willingdon was de vrouw van de voormalig Gouverneur-Generaal van India, Markies van Willingdon. Na het einde van het Brits-Indische rijk, in 1947, kreeg het park zijn huidige naam.

En om weer terug te gaan naar het Nederlandse gevoel van tuinieren... tulpen genoeg in de Indira Gandhi tulip gardens in Srinagar, India. Zeg maar de Keukenhof met een Indiaas tintje!

Is India wat ver weg...? Een mooi hand gebatikt tafelkleed uit India brengt een stukje van die exotische sfeer gewoon in je achtertuin!  Naar de tafelkleden van Butik Batik>>

Wereld Feestdag

Zondag 3 april is het Wereld Feestdag. Ik had er nog nooit van gehoord, maar vond het interessant genoeg om eens uit te zoeken wat hier nou onder verstaan wordt.

Via Google kom ik bij 'fijnedagvan.nl'. Erg veel duidelijkheid geeft dit niet. Naast het feit dat deze dag gebruikt wordt om zomaar, zonder enige reden, een feestje te vieren, kan je ook wat dieper gaan. Feest vieren om harmonie te kweken of om iedereen te verbinden. Mooie gedachten, was het maar zo eenvoudig!

Dan maar de vraag dichter bij mezelf brengen; waar word ik vrolijk van, wat vind ik een feestje waard, wat vind ik een feestje om naar te kijken...? Ik kan veel bedenken, maar iets springt er toch uit: KAZURi! 

Kazuri is een sieradenlijn, opgezet door twee zussen uit Nederland, Sietske en Julia Wijnja. De sieraden worden met de hand of door middel van mallen gevormd, gebakken, beschilderd en geglazuurd door vrouwen uit Kenia. Fairtrade en zo ontzettend mooi!
Sieraden die opvallen zonder dat 'te veel' te doen. Eyecathers...opvallend, zonder té!

Telkens als ik weer nieuwe items van KAZURi inkoop, of gewoon die ene armband uit mijn sieradendoosje pak en om mijn arm doe, dan voelt dat als een klein feestje. 
Ambachtelijk werk, met veel liefde gemaakt door vrouwen, voor vrouwen. En dat is nu weer iets dat verbindt.....en dat brengt me dan toch naar één aspect van de Wereld Feestdag; mensen met elkaar te verbinden. Hoe mooi is dat! Ik ga in ieder geval de slingers alvast klaar leggen. Fijne feestdag allemaal!

De sieraden van KAZURi zijn te koop in onze webwinkel; www.butik-batik.nl.

Sieraden van KAZURi bij Butik Batik

Uitzending van het RTL 4 programma LifestyleXperience.