zaterdag 24 september 2016

Is batik ouderwets?


Bij batik dacht ik vroeger aan klassieke patronen op een wat bruinige, vergeelde stof. Beelden van lang geleden uit de literatuur; Max Havelaar van Multatuli of de filmversie daarvan. Maar niets is minder waar! Zonder veel 'onderzoek' te verrichten kom je het moderne batik vanzelf tegen. Bijvoorbeeld een jaar of 6 geleden, toen onze webwinkel Butik Batik nog niet bestond en we op de Tong Tong Fair (toen nog Pasar Malam) in Den Haag liepen.

Op die markt, in een klein hoekje zat een jonge man uit Indonesië, bezig met het tentoonstellen van batik schilderijtjes. Modern, abstract en kleurrijk. Maar bovenal van batik. Dat was een eyeopener! In ieder geval voor mij. Een aangename verrassing waarin ik opeens veel mogelijkheden zag. Wat nou als we dat soort batik aan een breder Nederlands publiek zouden laten zien? Er zijn namelijk vast meer mensen zoals ik, die bij batik aan het Nederlands Indië denken. Je zou kunnen zeggen dat het idee van onze webwinkel, bij het zien van deze kunstenaar en zijn batik, hier begonnen is.

Het huidige Indonesië is totaal anders. Met moderne kunstenaars en, zoals ik onlangs via Twitter gelezen heb, batikken door middel van nieuwe technieken. Zoals Batik Fractal, waarbij de technologie (computer) gebruikt wordt voor het tekenen van de patronen. Na het ontwerpen van de patronen, worden ze handmatig op de stof getekend en door middel van stempels of de batik pen, de Tjanting, gebatikt.
Zo combineer je de technologie van nu met het ambachtelijke batikken van vroeger en blijft deze vorm van kunst met de tijd meegaan.




In onze webwinkel vind je al veel items van modern batik. Waarbij de traditionele patronen los gelaten worden en de kunstenaar de 'vrije hand' heeft. 
Zoals Nuning Nurhayati. Zij maakt batik tassen, waarbij ze batikt op jute. Handgemaakte tassen met een stoere uitstraling!  Kom gerust eens langs....wij zijn altijd open! www.butik-batik.nl 


             
Foto links: Abstract batik - schilderij gekocht op de Pasar Malam.
Foto rechts: tas van Nuning Nurhayati, Jogjakarta






vrijdag 16 september 2016

Slow fashion

Slow…

Slow cooking is helemaal van deze tijd, een tijd waarin onthaasting een nieuw toverwoord lijkt te zijn. En niet zonder reden. We zijn allemaal druk, rennen van hot naar her om maar zoveel mogelijk te genieten en van alles te beleven. Maar genieten we ook echt?
Met slow cooking’ word je bewust van het feit dat mooie dingen tijd kosten. Een bewuste keuze van ingrediënten, tijd nemen om het klaar te maken en rustig genieten van een lekkere maaltijd.


Slow Fashion

Er is sinds een tijdje een beweging gaande, begonnen in Amerika: de Slow Fashion Movement. We nemen de tijd voor ons eten en waarom dan niet voor onze kleding? Producten die met liefde, aandacht en tijd gemaakt worden. Niet in grote fabrieken waarbij vooral het aantal producten dat van de lopende band komt zo hoog mogelijk moet zijn, maar met passie en aandacht voor de materialen en het product.

Elizabeth Cline, schrijfster van het boek ‘Overdressed: The shockingly high cost of cheap fashion’ zegt het als volgt: 'Het gaat om de verbinding tussen jou en je kleren, in plaats van ze te bekijken als snelle trends of wegwerp artikelen. Het gaat om het plezier van het kopen van een goed gemaakt kledingstuk met een tijdloos design, dat je na het seizoen niet hoeft weg te gooien'. 

Slow Fashion bij Butik Batik

In onze webwinkel verkopen we Slow Fashion. Eerlijke tassen, sjaals, sieraden, allemaal met de hand gemaakt door mensen die plezier hebben in het maken van iets moois. Die daar ook een eerlijke betaling voor krijgen. Mensen die hun passie gebruiken om bijvoorbeeld in Tanzania naaiateliers of kleine batikateliers op te zetten, zoals de mensen van Fair trade Factory en van het label Pamba met duurzame boodschappentassen.
Want net zoals een langzaam gestoofde maaltijd veel lekkerder is dan een kant-en- klaar maaltijd uit de supermarkt, geldt dat ook voor het maken van kleding en lifestyleaccessoires. Eerlijker, mooier, origineler en kwalitatief een goed product!

Butik-batik.nl voor bijzondere items uit de landen langs de batikroute. Kom eens langs en vind jouw favoriete accessoire!

zondag 14 augustus 2016

batik landen in Rio 2016

team Ghana in Rio 2016 - prachtige stoffen toch?
Alle aandacht gaat uit naar de Nederlandse deelnemers en hun prestaties in Rio. Maar het leuke van de Olympische spelen is nu juist dat je kennis maakt met sporters uit landen over de hele wereld. Reden voor Butik Batik om eens sporters uit de batik landen te belichten. 
Hoe is Indonesië bijvoorbeeld vertegenwoordigd in Rio? Als je nagaat hoe groot het land is doen er relatief weinig deelnemers mee: 28, verdeeld over zeven sporten. Er doen wel relatief veel badmintonners mee, 10. Daar zullen ze zeker beter scoren dan Nederland, evenals bij gewichtheffen: daar heeft Indonesië nu tweemaal zilver gehaald!
Afbeeldingsresultaat voor eko yuli irawan
Eko Yuli Irawan, zilver in Rio 2016 

In tegenstelling tot Indonesië is India heel goed vertegenwoordigd bij de sporten die voortkomen uit haar koloniale verleden, zoals hockey, paardrijden, golf, tennis. Medailles tot nu toe: geen! Maar vandaag, zondag 14 augustus, staan ze in de finale van het paardrijden, en de marathon. En met hockey draait India nog volop mee.
Afrika is een groot continent met vele topsporters. Het meest bekend zijn de lopers uit Nigeria, Kenia en Marokko. Zuid Afrika is nu het hoogst genoteerde land met 6 medailles, voor roeien, zwemmen en atletiek. Gevolgd door Kenia, uiteraard met atletiek... Maar wat doen landen als Ghana en Tanzania, waar onze mooie batik artikelen vandaan komen? Tanzania doet mee met 7 sporters, met name bij atletiek en zwemmen. Ghana heeft 16 sporters afgevaardigd, waarvan 11 bij atletiek. En zeg nou zelf: zien ze er niet prachtig uit?


zaterdag 16 juli 2016

Christoffel, beschermheilige in vakantietijd

In Roermond staat de enige Christoffelkathedraal ter wereld. Op de top staat een gouden beeld van Christoffel, de beschermheilige van reizigers. Zijn naamdag is 24 juli, misschien niet helemaal toevallig in vakantietijd.
Er is weinig bekend over Christoffel, ook wel genaamd Christophorus. In de middeleeuwen werd hij gezien als één van de Veertien Heilige Helpers in noodsituaties. Daar hebben we nu de ANWB alarmcentrale voor. Binnen deze groep was zijn specialisatie de pest.
We moeten het verder doen met vele legendes. Eén van die legendes verhaalt van een reus uit het land der Hondkoppigen, die door de apostel Bartolomeus werd bekeerd tot het christendom en zijn begeleider werd. Daarbij kreeg hij een menselijke tong en kon hij spreken. Vanwege de christenvervolgingen waren er 400 soldaten nodig om hem te martelen en te onthoofden.
Een minder spectaculaire, maar meer bekende legende is die van Christoffel als christusdrager - zoals hij ook op de kathedraal van Roermond staat afgebeeld. Eerst trad hij in dienst bij een koning, die echter bang was voor de keizer. Hij trad in dienst bij de keizer, maar die was bang voor de duivel. Toen bood hij zijn diensten aan aan de duivel. De duivel was echter bang voor Christus en Reprobus besloot Christus te gaan dienen. Dat deed hij, op advies van een kluizenaar, door mensen op zijn brede rug een rivier over te dragen. Op zekere dag moest hij een klein kind de rivier over tillen. Terwijl hij daarmee bezig was werd het kind echter zwaarder en zwaarder, totdat Reprobus bijna bezweek en tot zijn schouders in het water stond. Toen openbaarde het kind zich als Christus en doopte Reprobus in de rivier. Zijn doopnaam werd Christoffel, Christusdrager.

In onze webwinkel hebben we de Christoffeltjes; zakjes van traditioneel batik, gevuld met geluksbrengers. http://www.butik-batik.nl/a-42463417/lifestyle/christoffeltje/



dinsdag 14 juni 2016

Ik steek een kaarsje voor je op

IK STEEK EEN KAARSJE VOOR JE OP

Kennen jullie dat ook? Dat je bij bijzondere dagen of gelegenheden even een kaarsje aansteekt voor iemand? 
Zelf ben ik katholiek opgevoed, ging wekelijks naar de kerk en bij elk examen van een van de kinderen stak mijn moeder een kaarsje op. Het liefst bij een Mariabeeldje. Het is een mooi gebaar. Het opsteken van een kaarsje geeft vertrouwen, verspreidt warmte. Je kan het zien als een bemoediging, een gelukwens voor iemand die het op dat moment even nodig heeft. Als een moment van meditatie of om je verbonden te voelen met het goddelijke.

En ik doe het net zo. Alleen zet ik er nog wat extra 'hulptroepen' bij in. Naast het goddelijke van Maria, vind ik de rust in de Boeddha en de aanwezigheid van mijn (overleden) ouders, met name mijn vader, in het uiltje. En wat dat laatste betreft; ik heb heel sterk het gevoel dat zij er voor mijn kinderen zijn, daar waar mijn fysieke aanwezigheid als moeder, met al haar facetten, ophoudt. Ben ik op vakantie, of gewoon als ik zie dat de deur van de kerk in mijn woonplaats open staat, dan steek ik er eentje op voor die lieverds daarboven. Als een bedankje <3

Het zal zeker niet altijd tot het gewenste resultaat leiden, dat besef komt vroeg of laat toch echt. Maar wat ik met het opsteken van een kaarsje wel probeer te beïnvloeden is dat het op een of andere manier de ander sterker en bewuster maakt. En als dat lukt, dan hebben Maria, Boeddha, de uil en een klein stukje van mij, toch heel wat bereikt!





vrijdag 3 juni 2016

En dan nu....

...een lekkere Bintang op de Tong Tong fair, voor als het straks in Indonesië verboden is 😊

zaterdag 28 mei 2016

De laatsten der Hawaïanen...

In Volkskrant Magazine van vandaag staat een mooi artikel over de laatsten der Hawaïanen, de Indo's en Molukkers die na de oorlog hun Hawaïmuziek meenamen naar Nederland, en daarmee het kille Holland een stukje mooier, blijer en exotischer maakten. 

Mooie interviews en prachtige portretfoto's die mij doen denken aan mijn eigen vader, een echte Indo. Mijn vader groeide op in het Nederlands Indië van de jaren '20 en '30, toen de Hawaïmuziek daar mateloos populair was. Na de oorlog, waarin de Japanners deze muziek verboden, kwam deze muziek naar Nederland.
De groep Kilima Hawaiians werd de bekendste groep van de 'Nederhawai', die gespeeld werd door honderden groepen in die tijd. Sommigen vinden de muziek van deze groep niets meer te maken hebben met de oorspronkelijke vorm, en wordt ook wel denigrerend 'haringhawai' genoemd. Zo'n discussie over de commercialisering van een muziekuiting is gebruikelijk. Maar muziek ontwikkelt zich en verspreidt zich ongebreideld, waarbij allerlei nieuwe vormen ontstaan. Daar is niets mis mee.

Wie de 'echte' Hawaïmuziek hoort wordt bevangen door een verlangen naar een verloren paradijs. Een nieuwe generatie probeert deze kunstvorm levend te houden, zo blijkt uit het artikel. Een mooie traditie die zeker voortgang verdient, wellicht in een nieuwe, moderne vorm.

Letterlijk nu, terwijl ik dit schrijf, treden de Honolulu Kings op tijdens de Tong Tong Fair in Den Haag. Zij wekken de roman Honolulu Kings van Anne-Gine Goemans tot leven. Aan deze roman wordt op deze Fair op donderdag 2 juni verder aandacht besteed, zie dit artikel op de website van Tong Tong Fair.
Kilima Hawaiians