vrijdag 3 juni 2016
En dan nu....
...een lekkere Bintang op de Tong Tong fair, voor als het straks in Indonesië verboden is 😊
zaterdag 28 mei 2016
De laatsten der Hawaïanen...
In Volkskrant Magazine van vandaag staat een mooi artikel over de laatsten der Hawaïanen, de Indo's en Molukkers die na de oorlog hun Hawaïmuziek meenamen naar Nederland, en daarmee het kille Holland een stukje mooier, blijer en exotischer maakten.
Mooie interviews en prachtige portretfoto's die mij doen denken aan mijn eigen vader, een echte Indo. Mijn vader groeide op in het Nederlands Indië van de jaren '20 en '30, toen de Hawaïmuziek daar mateloos populair was. Na de oorlog, waarin de Japanners deze muziek verboden, kwam deze muziek naar Nederland.
De groep Kilima Hawaiians werd de bekendste groep van de 'Nederhawai', die gespeeld werd door honderden groepen in die tijd. Sommigen vinden de muziek van deze groep niets meer te maken hebben met de oorspronkelijke vorm, en wordt ook wel denigrerend 'haringhawai' genoemd. Zo'n discussie over de commercialisering van een muziekuiting is gebruikelijk. Maar muziek ontwikkelt zich en verspreidt zich ongebreideld, waarbij allerlei nieuwe vormen ontstaan. Daar is niets mis mee.
Wie de 'echte' Hawaïmuziek hoort wordt bevangen door een verlangen naar een verloren paradijs. Een nieuwe generatie probeert deze kunstvorm levend te houden, zo blijkt uit het artikel. Een mooie traditie die zeker voortgang verdient, wellicht in een nieuwe, moderne vorm.
Letterlijk nu, terwijl ik dit schrijf, treden de Honolulu Kings op tijdens de Tong Tong Fair in Den Haag. Zij wekken de roman Honolulu Kings van Anne-Gine Goemans tot leven. Aan deze roman wordt op deze Fair op donderdag 2 juni verder aandacht besteed, zie dit artikel op de website van Tong Tong Fair.
Mooie interviews en prachtige portretfoto's die mij doen denken aan mijn eigen vader, een echte Indo. Mijn vader groeide op in het Nederlands Indië van de jaren '20 en '30, toen de Hawaïmuziek daar mateloos populair was. Na de oorlog, waarin de Japanners deze muziek verboden, kwam deze muziek naar Nederland.
De groep Kilima Hawaiians werd de bekendste groep van de 'Nederhawai', die gespeeld werd door honderden groepen in die tijd. Sommigen vinden de muziek van deze groep niets meer te maken hebben met de oorspronkelijke vorm, en wordt ook wel denigrerend 'haringhawai' genoemd. Zo'n discussie over de commercialisering van een muziekuiting is gebruikelijk. Maar muziek ontwikkelt zich en verspreidt zich ongebreideld, waarbij allerlei nieuwe vormen ontstaan. Daar is niets mis mee.
Wie de 'echte' Hawaïmuziek hoort wordt bevangen door een verlangen naar een verloren paradijs. Een nieuwe generatie probeert deze kunstvorm levend te houden, zo blijkt uit het artikel. Een mooie traditie die zeker voortgang verdient, wellicht in een nieuwe, moderne vorm.
Letterlijk nu, terwijl ik dit schrijf, treden de Honolulu Kings op tijdens de Tong Tong Fair in Den Haag. Zij wekken de roman Honolulu Kings van Anne-Gine Goemans tot leven. Aan deze roman wordt op deze Fair op donderdag 2 juni verder aandacht besteed, zie dit artikel op de website van Tong Tong Fair.
 |
| Kilima Hawaiians |
zaterdag 14 mei 2016
Menselijke ketting voor eerlijke handel
Vandaag is World Fair Trade Day. Duizenden consumenten en producenten van eerlijke producten vormen een fotografische menselijke ketting via social media: #FairTradeDay #AgentForChange.
Natuurlijk kan Butik Batik niet achterblijven. Als je ook je nek wilt uitsteken voor eerlijke handel, doen dan mee en ga naar de site van de World Fair Trade Organization (WFTO). Overigens net als Butik Batik gewoon gevestigd in Culemborg.
Hierbij alvast onze bijdrage met enkele van onze leveranciers!
Natuurlijk kan Butik Batik niet achterblijven. Als je ook je nek wilt uitsteken voor eerlijke handel, doen dan mee en ga naar de site van de World Fair Trade Organization (WFTO). Overigens net als Butik Batik gewoon gevestigd in Culemborg.
Hierbij alvast onze bijdrage met enkele van onze leveranciers!
zaterdag 9 april 2016
Tuinen in India
Terwijl ik in onze tuin bezig was met het fotograferen van onze batik tafelkleden uit India om ze vervolgens in onze webwinkel te zetten, vroeg ik me eigenlijk af hoe, en of het 'tuingevoel' ook in India leeft? Gaan ze daar, net zoals bij ons, allemaal massaal naar een tuincentrum? Zijn er tuinen te bezoeken als attractie of is alles om je heen daar bloemrijk en groen genoeg? In welk land leeft de 'tuincultuur' eigenlijk het meest?
Als je me dat zo zou vragen, zou mijn eerste antwoord Engeland zijn. En gezien het feit dat ik zelf ook gek ben op een tuin, plantjes en het gevoel van lekker met je handen in de grond, zou ik zeggen dat Nederland op een goede tweede plaats komt.
Na wat zoeken op internet, kwam ik op een verrassende site over tuinen in India. Grote, professioneel aangelegde tuinen, waar je een kaartje moet kopen om het te bezichtigen.
Zoals bijvoorbeeld Lodhi Gardens, voorheen 'The old Lady Willingdon Park. Midden in Delhi een oase van rust. Flora gecombineerd met indrukwekkende tombes en romantische, Engels aandoende bruggen.
De invloed van Engeland is natuurlijk niet zo gek, gezien het koloniale verleden. Lady Willingdon was de vrouw van de voormalig Gouverneur-Generaal van India, Markies van Willingdon. Na het einde van het Brits-Indische rijk, in 1947, kreeg het park zijn huidige naam.
En om weer terug te gaan naar het Nederlandse gevoel van tuinieren... tulpen genoeg in de Indira Gandhi tulip gardens in Srinagar, India. Zeg maar de Keukenhof met een Indiaas tintje!
Is India wat ver weg...? Een mooi hand gebatikt tafelkleed uit India brengt een stukje van die exotische sfeer gewoon in je achtertuin! Naar de tafelkleden van Butik Batik>>
Als je me dat zo zou vragen, zou mijn eerste antwoord Engeland zijn. En gezien het feit dat ik zelf ook gek ben op een tuin, plantjes en het gevoel van lekker met je handen in de grond, zou ik zeggen dat Nederland op een goede tweede plaats komt.
Zoals bijvoorbeeld Lodhi Gardens, voorheen 'The old Lady Willingdon Park. Midden in Delhi een oase van rust. Flora gecombineerd met indrukwekkende tombes en romantische, Engels aandoende bruggen.
De invloed van Engeland is natuurlijk niet zo gek, gezien het koloniale verleden. Lady Willingdon was de vrouw van de voormalig Gouverneur-Generaal van India, Markies van Willingdon. Na het einde van het Brits-Indische rijk, in 1947, kreeg het park zijn huidige naam.
En om weer terug te gaan naar het Nederlandse gevoel van tuinieren... tulpen genoeg in de Indira Gandhi tulip gardens in Srinagar, India. Zeg maar de Keukenhof met een Indiaas tintje!
Is India wat ver weg...? Een mooi hand gebatikt tafelkleed uit India brengt een stukje van die exotische sfeer gewoon in je achtertuin! Naar de tafelkleden van Butik Batik>>
zaterdag 2 april 2016
Wereld Feestdag
Zondag 3 april is het Wereld Feestdag. Ik had er nog nooit van gehoord, maar vond het interessant genoeg om eens uit te zoeken wat hier nou onder verstaan wordt.
Via Google kom ik bij 'fijnedagvan.nl'. Erg veel duidelijkheid geeft dit niet. Naast het feit dat deze dag gebruikt wordt om zomaar, zonder enige reden, een feestje te vieren, kan je ook wat dieper gaan. Feest vieren om harmonie te kweken of om iedereen te verbinden. Mooie gedachten, was het maar zo eenvoudig!
Dan maar de vraag dichter bij mezelf brengen; waar word ik vrolijk van, wat vind ik een feestje waard, wat vind ik een feestje om naar te kijken...? Ik kan veel bedenken, maar iets springt er toch uit: KAZURi!
Kazuri is een sieradenlijn, opgezet door twee zussen uit Nederland, Sietske en Julia Wijnja. De sieraden worden met de hand of door middel van mallen gevormd, gebakken, beschilderd en geglazuurd door vrouwen uit Kenia. Fairtrade en zo ontzettend mooi!
Sieraden die opvallen zonder dat 'te veel' te doen. Eyecathers...opvallend, zonder té!
Telkens als ik weer nieuwe items van KAZURi inkoop, of gewoon die ene armband uit mijn sieradendoosje pak en om mijn arm doe, dan voelt dat als een klein feestje.
Ambachtelijk werk, met veel liefde gemaakt door vrouwen, voor vrouwen. En dat is nu weer iets dat verbindt.....en dat brengt me dan toch naar één aspect van de Wereld Feestdag; mensen met elkaar te verbinden. Hoe mooi is dat! Ik ga in ieder geval de slingers alvast klaar leggen. Fijne feestdag allemaal!
De sieraden van KAZURi zijn te koop in onze webwinkel; www.butik-batik.nl.
Via Google kom ik bij 'fijnedagvan.nl'. Erg veel duidelijkheid geeft dit niet. Naast het feit dat deze dag gebruikt wordt om zomaar, zonder enige reden, een feestje te vieren, kan je ook wat dieper gaan. Feest vieren om harmonie te kweken of om iedereen te verbinden. Mooie gedachten, was het maar zo eenvoudig!
Dan maar de vraag dichter bij mezelf brengen; waar word ik vrolijk van, wat vind ik een feestje waard, wat vind ik een feestje om naar te kijken...? Ik kan veel bedenken, maar iets springt er toch uit: KAZURi!
Kazuri is een sieradenlijn, opgezet door twee zussen uit Nederland, Sietske en Julia Wijnja. De sieraden worden met de hand of door middel van mallen gevormd, gebakken, beschilderd en geglazuurd door vrouwen uit Kenia. Fairtrade en zo ontzettend mooi!
Sieraden die opvallen zonder dat 'te veel' te doen. Eyecathers...opvallend, zonder té!
Telkens als ik weer nieuwe items van KAZURi inkoop, of gewoon die ene armband uit mijn sieradendoosje pak en om mijn arm doe, dan voelt dat als een klein feestje.
Ambachtelijk werk, met veel liefde gemaakt door vrouwen, voor vrouwen. En dat is nu weer iets dat verbindt.....en dat brengt me dan toch naar één aspect van de Wereld Feestdag; mensen met elkaar te verbinden. Hoe mooi is dat! Ik ga in ieder geval de slingers alvast klaar leggen. Fijne feestdag allemaal!
De sieraden van KAZURi zijn te koop in onze webwinkel; www.butik-batik.nl.
 |
| Sieraden van KAZURi bij Butik Batik |
Uitzending van het RTL 4 programma LifestyleXperience.
zondag 20 maart 2016
Carnaval of Holi festival?
Dit in tegenstelling tot ons carnavalsfeest, dat oorspronkelijk is bedoeld om sociale tegenstellingen om te draaien: de koopman wordt zwerver, de man wordt vrouw etcetera. De stad komt tijdelijk in handen van prins carnaval, de machtigen worden tijdelijk machteloos. Waar in het Holi festival verschillen verdwijnen, worden in het carnaval de verschillen juist bevestigd door ze om te draaien.
Wellicht past het Holi festival beter bij de nieuwe samenleving. Het is een feit dat het concept van het Holi festival ook buiten India steeds meer weerklank vindt. De Duitse organisatie Festival of Colours organiseert bijvoorbeeld festivals In heel Europa, en zelfs daarbuiten, tot en met Maleisië aan toe.
zaterdag 12 maart 2016
Boekenweek: batik in de literatuur
Batik wordt in de literatuur gebruikt als aanduiding van Indische identiteit, een belangrijk thema in de Nederlandse literatuur. Zoals in het laatste boek van Adriaan van Dis 'Ik kom terug'. In dit verhaal betrapt de moeder haar zoon als hij, nadat hij eindelijk de sleutel heeft weten te bemachtigen, een poging doet haar kist te openen:
‘ “Het is mijn kist,” krijste ze. Alsof ik dat niet wist, haar naam stond erop, in druipend witte letters, ze had hem na de oorlog uit Palembang mee naar Nederland verscheept, te log voor een dame, alleen te tillen door koelies en dan nog vroeg ie om een zweep. Zolang ik me kon herinneren stond hij in een hoek van de eetkamer onder een batik lap te smeulen.’
Overigens komt deze met batik afgedekte kist ook voor in zijn boek 'Nathan Sid'.
Hella Haasse, de bekende Indische schrijfster, verbindt haar Indische identiteit zelfs rechtstreeks aan batik:
"Altijd heb ik de neiging gehad een zo groot mogelijk aantal van de meest uitéénlopende gegevens in één verband onder te brengen; niets schenkt me een zo intens gevoel van innerlijke bevrediging als het herkennen en vervolgens onder woorden brengen van een heel complex van waarnemingen, ervaringen, indrukken, gedachten, verzinsels. Als vanzelf wordt zo een compositie dan ook qua vorm een samenstelsel van ongelijksoortige elementen: brokjes fictie, beschouwing, verslag, flash-back. Vaak vullen in een batik geometrische figuren en gestileerde plant- en bloemmotieven de beschikbare ruimte tot aan de randen van de stof, in dichte wemeling. ‘Parang Sawat’ heet zo'n typisch Javaans batik-patroon [...] Wie mijn werk kent zal misschien - hoop ik - ontdekken, dat de lust tot ‘parang sawat’ mijn Indische erfdeel is."
Batik kan ook op een andere manier gebruikt worden in de literatuur: de eerste druk luxe uitvoering van Louis Couperus' 'De stille kracht' (1900) was gebonden in een roze fluwelen batik band, een ontwerp van J.J.C. Lebeau.
Abonneren op:
Posts (Atom)